خیلی ممنون از اینکه به این وبلاگ سر میزنید قصد داریم در این وبلاگ به کمک شما دوستان عزیز انجمن شعر وداستان عشقه(نشریه مجازی) را راه اندازی کنیم.

اهداف این وبلاگ :

پست های زیر هر روز بروز رسانی میشوند.

خبر آمد خبری در راه است

سرخوش آن جیب که از پول سرشار است

خبر آمد  یارانه ها زیاد میشوند

وه چه خوشحالیم

از این دولت و این حال به خود میبالیم

کرایه ها گران شد خوب به درک

میوه و شیر گران شد خوب به درک

عوضش یارانه ها بالا رفت

از فرط خوشحالی ما دستهامان بالا رفت

ناخودآگاه به خود آمدیم و دیدیم

قرهم به کجاها رفت

9تومان یارنه ها زیاد میشوند به به

همه از سرمستی داده بر سر چه چه

ترس از شهریه ی دانشگاه

ترس از گرانی زایشگاه 

همه از دل پر زد

9 تومان یارانه به دل ما سرزد

آنقدر خوشحالم  نتوانم نوشت

فقط هی میگویم ب ب به به به به

سلام

به همه ی دوستان خوبم

شرمنده از این مدتی که من درست حسابی توی وبلاگ نبودم البته دوستان با پستهای  قشنگشون جای خالی افراد غایب را پر کردند حالا بعد از شاید 50 روز که پست نزاشتم(بجز قالب) دوباره اومدم تا یه سری درد و دلامو  دوباره بزارم توی این کلبه((البته یک نکته این چند وقتی که پست نمیزاشتم به وب سر میزدم و پست همه دوستان را میخوندم اما به خاطر یک سری مشکلات دل و دماغ پست گذاشتن را نداشتم در هر حال شرمنده)و این اولین پست پس ازپایان هجران :

دلم که میگیرد دوباره هوایی میشوم و قلم را در دست میگیرم و با این اندیشه که یک شاعرم کلماتی را پست سرهم روی کاغذ میریزم و خود به نظاره مینشینم،مثل حالا:

آسمان آبی بود

نه

نیلی بود

نه

مشکی بود

مثل چشمان من

آسمان ابری شد

ابر آمد

باران بارید

و من زیر جریان های سیال ذهن

خیس میشوم

باران میبارد

شرشر ناودان

و هق هق و ناله های من

دشت پر عریانی عشق

تیشه بر دست دلم افتاده

کوهی نیست تا که بیستونی سازم

پس چاه میکنم

باران میبارد

آب از زمین هم میجوشد

مثل عشق درون قلب من

چاه پر از قطره قطره های اشک

و من زیر باران

به یاد تو اشک میریزم و خیس میشوم

   فلسفه و

                         عرفان و

                                     روانشناسی...

                  تمامش را با هم جمع زدم ...

                                   و از احساسم کسر کردم...

                                       تا علتی برای عاشق ماندنم...

                                                                           اما نشد...

                  باز هم در این معادله...

                                               چشمان تو

                                                           دانشمندتر است...

بیا مهربون باشیم....!

زمستون هم اومدو رفت

بیا مهربون باشیم

رفته اون فصل خزون

اومده فصل بهار

فصل موسیقی عشق

و همنورد افق های دور باید شد

                                             و گاه در رگ یک حرف

                                              باید خیمه زد...

عبور باید کرد

و از سر یک شاخه ی توت باید خورد...!

یکی از کارهای عجیب انسان ها این است که در رینگ بوکس بدون هیچ دشمنی

 هم دیگر را تا سر حد مرگ کتک می زنند ولی در عرصه های سیاسی

 با وجود دشمنی عمیق دست هم دیگر را می فشارند و لبخند می زنند.

++ عین حقیقته...

اکه پیش اومده باشه می فهمید که خیلی بد دردیه و به قول دوستم بد ترین دلتنگی اینه که اونو که میخوای پیشت باشه و نتونی بهش بگی دوستت دارم و بد تر از اون اینه که براش خواستگار هم بیاد واویلا

میشکنم این سکوتمو از عمق دل داد میزنم

یک نفس تا خود صبح اسمتو فریاد میزنم

منو تو روندی از خودت من تو رو رد نمیکنم

شکستی قلبو ولی احساس درد نمیکنم

ترس من از اینه که تو راهیه قصه ها بشی

چاره نمونه واسه من جز این گناهه خود کشی

در ادامه ی پست قبلی ام...

سلام قاصدک!

که گاه،

        تو می کشی به خانه ام سَرََک

ببین چه خلوت است این قرارگاه عاشقان!

ببین چگونه سرد گشته ام میان سردی نگاهشان

                                                 -نگاه های مبهم مدام

                                                  نگاه های بی جواب و ناتمام-

قاصدک بیا ببین تحولی عظیم را

                                قالب قدیم را!!!

 .

...و نخند! شور و شوق پیش مرده است!

گل بپاش قاصدک! دلم گرفته است.

واژه ها امان نمی دهند

لک زده دلم برای یک تنفس عمیـــــــــــــــق در هوای پاک عاشقان پیش

                برای یک سلام

                                یک سلام بادوام

قاصدک مرا رها نکن!

                        میان سردی سکوت

                                        آستانه ی سقوط

قاصدک بیا و گوش کن

«صدای پای آب» را

صدای پای آفتاب را

-شاید آخرین-

        صدای سوزناک ماهتاب را

چه خبر ؟؟

اول باید تشکر کنم از همه ی دوستانی که پست میزارند و روشنایی میبخشند این کلبه را

دوم امیدوارم که از قالب جدید وبلاگ خوشتون اومد باشه یکم قدیم هست یعنی قبلا قالبمون همین بود ولی بهتر از این پیدا نکردم.

اگر دوستان قالب های قشنگ سراغ دارند آدرس های اون صفحه و نام قالب را برای من بفرستد و منرا در انتخاب یک قالب خوب یاری دهند

با تشکر از همه شما دوستان عزیز

درو ببند پشت سرت

درو ببند پشت سرت که رفتنت رو نبینم

داری میری اما بدون منتظر تو میشینم

داری میری اما بدون یکی به یادت می خونه

شکستی قولت رو ولی اون سر قولش میمونه

یه شاخه گل یه قطره اشک تو دست من رو صورتم

یه چشم خیس نگرون که خیره شد رو ساعتم

قربون هر خندهی تو قربون لحظه هات بشم

منو رها نکن گلم بی تو خودم رو میکشم

منو نگاه کن گل من ببین واسه تو میخونم

منو نگاه کن گل من که پایه عشقت میمونم

به تنهایی گرفتارم/ تو میخندی و میبارم

مرا با غصه یادم کن/ که من از خنده بیزارم

یه سلام غمگین!

خیلی غمگین میشم از این که میاید سر میزنید به وبلاگ ولی دریغ از یه پست...یا نظر..لااقل یه اظهار وجودی بکنید!

یه دستی بزنید این همه گردو خاک و از این وبلاگ پاک کنید!×

میدونم بیشترتون هر روز پیگیر پستای وبلاگید! ولی قدرت اراده ندارید پست جدید بذارید!

خواستم یکی از شعرامو بزارم ولی زیاد دوست ندارم واسه آدمای بی اراده و بی تفاوتی مثل شما شعرا بذارم.!!@!!